1 Şubat 2016 Pazartesi

     




                         gerçekler

bazı insanlar aptalı oynadığını çok belli ediyorlar en azından ben öyle biliyorum , neden mi , çünkü mutlu rolü yapıyorlar yapmayın bari kendinize yalan söylemeyin eğer bu dünyada ya da bir değişle
hayatta mutlu olabiliyorsanız daha gerçekleri görmemişsinizdir demektir o pembe gözlüklerinizi çıkarın artık 
çok yapmacık geliyorsunuz 
emin ki bu rol yapanlar heleki mutlu rolü yapanlar kesinlikle oscar ödülü alırlar 
mutlu olmak için bir sebep olsaydı ağlayan insanları görmezdik 
suriye de türkmenistan da acı çeken insanları görmezdik 
eğer hala gerçekleri göremediyseniz 
size acımamı sağlar bu çünkü olgunlaşmamısınızdır kesinlikle 
sımarık bencil bir çocuksunuzdur 
ön yargılarınızı şu aşılmaz duvarlarınızı pembe boyanızı çöpe atıp 
artık ruhunuzu yaşlandırın artık olgun olun bu bozuk dünya düzenine uymayın 
                  



   her zaman içimizde saklı bir tarafımız vardır, biz bunları kendimize  itiraf edemeyiz, kalır bir yerimizde 
insanlar . bencildir hayat kadar biz benciliz , bütün düşüncelerimiz heleki o isteklerimiz , örneğin : amacın var bu da iyi bir meslek sahibi olmak atıyorum ki bankacı
tamam hedefine ulaştın aldın istediğini ama istiyorsun ki 
daha fazla yükseğe çıkmak bu seni bir yere kadar ilerletebilir 
son bir bakarsın öylece düşüyorsun aşağıya üst üste problemler geliyor ve kapını çalıyor ne mi : depresyon 
odadan çıkmıyorsun kendini soyutluyorsun isyan ediyorsun
bencilsin amacına ulaştıysan bırakacaktın orda
gelelim bu zamanki AŞKLARA pardon yanlış dedim çıkar ilişkisi evet bu zamanda öyle bir noktaya geldik ki duygularlada oynamaya başladık kırdık sevemedik gerçek aşkı bulamadık oysa şairler nasıl anlatmış aşkı kağıtlarına resmen ruhumuza dokunuyor yavaştan , işte bencildik yine o kadar güzel duyguları tatmak varken oynuyorduk acımasızca 
yalancı sevgiler aşklar vadd ediyorduk 
yalandan kuruyorduk sevgileri zaten bir yalan nereye kadar  sürebilirki
sürmez ....
hayat kadar adil değildik bizde , bizi de aldı bu hayat kendi imtihanına bizde onun probleminde tıkılıp kaldık ilerleyemedik en sonunda bizde onun kadar acımasız olduk 
bir yere kadar ilerledik sonra yavaştan düşündük fakat geçti
bu jenerasyona bizde katıldık istesek de istemesek te