her zaman içimizde saklı bir tarafımız vardır, biz bunları kendimize  itiraf edemeyiz, kalır bir yerimizde 

insanlar . bencildir hayat kadar biz benciliz , bütün düşüncelerimiz heleki o isteklerimiz , örneğin : amacın var bu da iyi bir meslek sahibi olmak atıyorum ki bankacı

tamam hedefine ulaştın aldın istediğini ama istiyorsun ki 

daha fazla yükseğe çıkmak bu seni bir yere kadar ilerletebilir 

son bir bakarsın öylece düşüyorsun aşağıya üst üste problemler geliyor ve kapını çalıyor ne mi : depresyon 

odadan çıkmıyorsun kendini soyutluyorsun isyan ediyorsun

bencilsin amacına ulaştıysan bırakacaktın orda

gelelim bu zamanki AŞKLARA pardon yanlış dedim çıkar ilişkisi evet bu zamanda öyle bir noktaya geldik ki duygularlada oynamaya başladık kırdık sevemedik gerçek aşkı bulamadık oysa şairler nasıl anlatmış aşkı kağıtlarına resmen ruhumuza dokunuyor yavaştan , işte bencildik yine o kadar güzel duyguları tatmak varken oynuyorduk acımasızca 

yalancı sevgiler aşklar vadd ediyorduk 

yalandan kuruyorduk sevgileri zaten bir yalan nereye kadar  sürebilirki

sürmez ....

hayat kadar adil değildik bizde , bizi de aldı bu hayat kendi imtihanına bizde onun probleminde tıkılıp kaldık ilerleyemedik en sonunda bizde onun kadar acımasız olduk 

bir yere kadar ilerledik sonra yavaştan düşündük fakat geçti

bu jenerasyona bizde katıldık istesek de istemesek te